Geplaatst op — Geef een reactie

Clemens Busch: passie, vakmanschap en biodynamische wijn uit de Moezel

Vanaf het eerste glas Clemens Busch ooit, was ik verkocht en wilde ik graag de plek bezoeken waar deze prachtige wijnen worden gemaakt. En nu was het eindelijk zo ver!

We werden hartelijk ontvangen door Rita Busch, die uitgebreid de tijd nam om te vertellen over de wijngaarden, de werkwijze op het land en in de kelder. Tijdens ons bezoek proefden we een mooie reeks wijnen. Na afloop ontmoetten we Clemens Busch nog even. Hij had zijn bergschoenen al weer aangetrokken, klaar om de steile berg op te gaan.

Clemens en zijn vrouw Rita maken hun wijnen volgens biodynamische principes, dit gaat weer een stapje verder dan biologisch, de regels zijn nog strenger. Of je het gebrek aan gif proeft? Misschien niet direct, maar wat je wel proeft is een wijn die met liefde, aandacht en precisie is gemaakt, wijnen waarvoor de tijd is genomen, zowel op het land als in de kelder.

Een samenwerking tussen mens en natuur

Gezien de steile hellingen van de Pündericher Marienburg en de toewijding van Clemens en Rita aan de biodynamische principes, bewerken Clemens, Rita en hun team al deze wijngaarden met de hand. Eerlijk gezegd kan het ook moeilijk anders op de steile hellingen langs de Mosel.

Het is een arbeidsintensieve aanpak die veel tijd en inspanning vraagt. Dat precieze werk en die tijd, stelt het team ook in staat om bij elke wijnstok een bewuste en doordachte keuze te maken tijdens het snoeien en verzorgen. Daarmee willen ze de natuur respecteren, het natuurlijke ritme van het wijngaardecosysteem. Insecten en andere kleine organismen krijgen de tijd om zich aan te passen of te verplaatsen, en dat komt de biodiversiteit ten goede. Deze werkwijze past bij de de biodynamische filosofie, die een harmonieuze samenwerking tussen mens en natuur voorstaat. Toevallig woon ik aan een landje waar we met de buurtbewoners volgens die zelfde principes werken. Mijn buurvrouw heeft me er veel over uitgelegd. Het principe spreekt mij aan.

De voordelen van groenbedekking tussen de wijnranken

Biodynamische, biologische en duurzame wijnmakers stimuleren dat ecosysteem tevens door net zoals Clemens Busch, bewust plantjes en kruiden te laten groeien tussen de wijnranken. Dit wordt groenbedekking of cover crops genoemd. Dit heeft o.a. de volgende voordelen:

  • Biodiversiteit en natuurlijke balans: De plantjes trekken trekken nuttige insecten die plagen van andere beestjes onder controle houden.
  • Verbetering van de bodemgezondheid: De wortels van de groenbedekking zorgen voor een luchtiger grond.
  • Voedingsstoffen voor de wijnstokken: Sommige planten, zoals klaver, binden stikstof uit de lucht en verrijken zo de bodem. Dat is iets wat meer vlinderbloemige planten doen (zoals ook bijvoorbeeld en wikke). Deze planten hebben wortelknolletjes met bacteriën (Rhizobium), die stikstof uit de lucht omzetten in een vorm, die door planten kan worden opgenomen. Gras kan weer helpen om stikstof in de bodem vast te houden en te voorkomen dat het stikstof uitspoelt. Daarom wordt gras vaak gecombineerd met stikstofbindende planten in groenbedekking tussen de wijnranken.
  • Het helpt erosie te voorkomen: op de steile wijngaarden van de Moezelstreek kan erosie optreden wanneer regenwater langs de hellingen stroomt en bodemdeeltjes losmaakt en meevoert. De groene toplaag vermindert het risico op erosie doordat de wortels de bodem vasthouden.
  • Bodem temperatuur en de wijnranken: al die plantjes en grassen die tussen de wijnranken groeien, spelen ook een rol bij de boden temperatuur. Het vormt een isolerende laag die de bodem beschermt tegen extreme temperatuurschommelingen. Overdag kan op zonnige dagen een onbedekte bodem snel opwarmen, dit kan zorgen voor stress voor de wijnstokken, dat willen we niet. Een bodem met begroeiing daarentegen, neemt minder warmte op, waardoor de temperatuur gematigder blijft. Zonder plantbedekking koelt de bodem sneller af, wat de groei van de wijnstokken kan vertragen. De aanwezigheid van planten helpt de warmte langer vast te houden..

Uiteindelijk komt de groenbedekking dus de kwaliteit van de druiven en de wijn ten goede. Het is een natuurlijke manier om de wijngaard gezond te houden zonder synthetische meststoffen of pesticiden.

De wijngaarden van Clemens Busch: de bodem, het klimaat en de Moezel

De Moezelstreek is voor veel Nederlanders het bekendste wijngebied van Duitsland. Je vind in de regio ongeveer 8.800 hectare aan wijngaarden, vaak zijn deze te vinden zijn op steile hellingen met leisteenbodems. Dit type bodem, net als bij de wijngaarden van Clemens Busch, houdt warmte vast en zorgt voor een goede drainage, samen met het klimaat perfect voor de Rieslingdruif!

In het dorpje Pünderich, gelegen in de Mittelmosel regio, runnen Clemens en Rita Busch hun wijnbedrijf. Hun wijngaarden zijn beplant met oude Rieslingstokken. Je komt er verschillende soorten leisteen tegen: van blauw en grijs tot rood verweerde leisteen.

Elke wijngaard heeft zijn eigen karakter, niet alleen door de samenstelling van de bodem, maar ook door verschillen in zonexpositie. Zo is blauwe leisteen harder dan de rode variant in de Nonnengarten wijngaard, wat invloed heeft op de waterhuishouding en de groeidiepte van de wortels. Donkerdere leisteen houdt meer warmte vast, wat de rijping van de druiven versnelt. Dit zorgt ervoor dat de oogstmomenten per wijngaard verschillen, ook best handig, je zal maar alles tegelijk moeten plukken, onmogelijk!

Maar hoe kunnen druivenstokken eigenlijk groeien op een ondergrond van puur gesteente? Simpel, de wortels banen zich een weg door scheuren en laagjes in de leisteen, op zoek naar water en voedingsstoffen. Dat klinkt misschien alsof ze hard moeten knokken om te overleven, wat ook zo is, maar het werkt! De wortels kunnen meters en meters diep groeien, waardoor de stokken niet alleen stevig verankerd staan op de steile hellingen, maar ook in droge zomers voldoende voeding uit diepere lagen kunnen halen. Ook groeien de wortels dus anders in de hardere blauwe leisteen dan in de zachtere rode leisteen. Zo heeft elke wijngaard een eigen rijpingstijd, oogstmoment en smaakprofiel en ontstaan totaal verschillende Rieslings

De ligging van een wijngaard ten opzichte van de Moezel en de zon heeft natuurlijk heel veel invloed op de groei van de druivenstokken. Hellingen op het zuiden vangen de meeste zon, waardoor de druiven sneller rijpen en vollere wijnen opleveren. Noordelijke hellingen krijgen minder zon en zorgen vaak voor frissere, wijnen.

De Moezel zelf speelt ook een belangrijke rol. In de zomer reflecteert het water zonlicht, wat extra warmte geeft aan de wijngaarden langs de oevers. In de winter werkt de rivier als een soort warmteregulator, het water koelt minder snel af dan de lucht, en staat de warmte af waardoor extreme vorst minder kans krijgt en de wijnstokken beter beschermd zijn tegen schade.

Kortom, zowel de zon als de rivier als de bodem helpen de druivenstokken door de seizoenen heen en bepalen mede het karakter van de wijn. Clemens en Rita maken gebruik van al die verschillen en dat proef je in hun wijnen.

De oogst en de vergisting.

Net zoals de wijnstokken met de hand worden verzorgd, worden ook de druiven met de hand geplukt. Al kun je je bijna niet anders voorstellen op deze steile hellingen, hoe zou je hier in hemelsnaam met een machine omhoog komen? Sommige wijnmakers hebben wel een smal spoor aangelegd voor een klein karretje dat de druiven naar boven brengt, ik heb het bij Clemens Busch niet gezien en ben vergeten dat te vragen helaas. Ik vermoed in ieder geval dat wijnmakers in de Moezel flinke kuiten zullen hebben!

Rita vertelde hoe gevaarlijk het soms kan zijn in de wijngaard. Je moet goed opletten waar je loopt, want als je uitglijdt, rol je zo de helling af en stoppen is er dan niet bij. Je moet constant alert blijven om valpartijen en andere ongelukken te voorkomen. Wijn maken in de Moezel is dus niet alleen fysiek zwaar en hard werken, maar ook best riskant!

De vergisting van de wijnen verloopt hier langzaam en op natuurlijke wijze. In plaats van gekweekte giststammen te gebruiken, laten Clemens en Rita de wilde gisten hun werk doen, dit zijn de gisten die van nature op de druiven en in de kelder aanwezig zijn. Dit draagt bij aan de complexiteit van de wijn. De meeste wijnen worden gefermenteerd en gerijpt in grote, oude houten vaten, waarvan sommige al bijna 50 jaar oud zijn. Deze vaten, ooit gemaakt door Rita’s vader, geven geen houtaroma meer af, maar zorgen wel voor een langzame, gecontroleerde rijping.

Clemens en Rita laten de wijnen gisten op hun eigen tempo, soms maandenlang. Volgens de theorie (en hun ervaring) zorgt dit proces voor wijnen met veel complexiteit. Als je hun wijnen proeft, begrijp je meteen waarom ze de tijd nemen.

De Wijn

Zoals je hier boven kon lezen, heeft elke wijngaard een unieke bodem en ligging, en dat proef je terug in de wijn. Volgens die indeling zijn de wijnen van de rode leisteen krachtiger en meer op het fruit, terwijl die van blauwe leisteen verfijnde zuren en een uitgesproken frisheid hebben. De grijze leisteen zorgt juist voor strakkere wijnen met precisie.

Een leuk detail: bij Weingut Clemens Busch kan je aan de kleur van de capsule zien van welke bodem de wijn afkomstig is.

  • Blauwe capsule → Wijnen van blauwe leisteen, zoals Vom Blauen Schiefer Riesling.
  • Rode capsule → Wijnen van rode leisteen, zoals Vom Roten Schiefer Riesling.
  • Grijze capsule → Wijnen van grijze leisteen, zoals Vom Grauen Schiefer Riesling.
  • Gouden capsule → Edelzoete wijnen, zoals Spätlese en Auslese

Handig toch? Zo weet je meteen wat je in huis haalt.

Aan het einde van de proeverij en het interessante verhaal van rita Busch, kon ik het natuurlijk niet laten en nam ik een paar doosjes mee naar huis. Toen ik deze thuis uitpakte, viel me op hoe Clemens en Rita duurzaamheid tot in de kleinste details doorvoeren: geen plastic tape op de dozen, maar een slimme vouwsluiting. Zo’n klein gebaar zegt eigenlijk alles!

Wil je zelf een proeverij bij Weingut Clemens Busch meemaken? Ik kan het je van harte aanbevelen!

Liever dichter bij huis proeven? De wijnen van Clemens Busch zijn verkrijgbaar bij Vindict Wine in Amsterdam, online of meer keuze in de winkel.

Nieuwsgierig geworden? Ik neem je tijdens een proeverij graag mee op een reis door de wijngaarden van Duitsland!

Bronnen: De informatie voor deze blog over Clemens Busch is afkomstig van diverse bronnen, waaronder de uitgebreide informatie die Rita Busch ons tijdens en na de proeverij gaf, de officiële website van Weingut Clemens Busch, het boek over Wijnbouw en klimaat van de Wijnacademie, Duitsland Wijnacademie, evenals profielen en artikelen van importeurs en wijnhandelaren zoals Vindict WIne en Bowler Wine, Louis/Dressner Selections, Indigo Wine en Dee Vine Wines.

Heb je zelf ooit de wijnen van Clemens Busch geproefd? Zo ja, welke is jouw favoriet? Welke wijnhuizen in Duitsland zou je nog meer aanbevelen voor een bezoek of proeverij? Heb je tips mij of voor andere wijnliefhebbers die de Moezelstreek willen verkennen?

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Wijnhuis Clemens Busch
Geplaatst op — Geef een reactie

Van de non en de wijnmaker, Sint-Catharinadal

Priorij Sint-Catharinadal

Bier brouwen? Nee, dat lieten ze over aan de mannen, de nonnen van Sint-Catharinadal wilden iets verfijnders maken: wijn! Dit is het fascinerende verhaal achter hun wijngaard in Brabant.

Afgelopen maandag mocht ik met Les Genereux mee naar Sint-Catharinadal in Oosterhout. We werden hartelijk ontvangen door Priorin Maria Magdalena, na een inspirerende rondleiding door Priorij Sint-Catharinadal werden we getrakteerd op een boeiend seminar van twee ervaren oenologen, Gerard Horsting en Adam Dijkstra, zij namen ons mee de wereld in van de wijnproductie voor de nonnen.

De priorin leidde ons door de rijke geschiedenis van dit Norbertinessenklooster dat zijn oorsprong vond in 1295. De dames hebben niet altijd in Oosterhout gewoond en hoe kwamen ze er eigenlijk bij om wijn te gaan maken?

Overstromingen, ballingschap en een koninklijke Redder

Het klooster werd oorspronkelijk gesticht in Wouw, een plaatsje vlak bij Roosendaal, dat regelmatig werd geteisterd door overstromingen, geen handige plek toen der tijd om te wonen, vandaar dat er naar Breda werd verhuisd, alwaar de dames drie eeuwen lang een zelfvoorzienend bestaan leidden, tot ze tijdens de reformatie werden verdreven.

De gemeenschap viel niet uit elkaar. Zij bleef bestaan dankzij Amalia van Solms, een lid van de koninklijke familie, die toetrad tot de Norbertinessen. Een koninklijk lid in het midden van het gezelschap bleek niet heel onvoordelig uit te pakken. Amalia zorgde in 1667 ervoor dat de dames een onderkomen kregen in Oosterhout, dit klooster bestond al eeuwen en viel onder bescherming van de oranjes.

Eind achttiende eeuw kwam Nederland korte tijd onder Frans bewind, er werd vrijheid van godsdienst ingesteld. Napoleon vond een klooster niet vrij, dus die vlieger ging daar niet op. Daar wisten de nonnen wel een draai aan te geven. Ze richtten zich op sociale taken, zoals de zorg voor arme en dakloze kinderen en richtten in het klooster een school op voor arme meisjes, hierdoor wist de gemeenschap wederom te overleven.

Halverwege de negentiende eeuw kreeg Nederland echte godsdienstvrijheid waarop de dames hun kans schoon zagen en het klooster flink werd uitgebreid.

Van Inkt naar Wijn: De Opkomst van een Brabants Wijnhuis

In de twintigste eeuw diende zich een nieuw probleem aan: financiële instabiliteit. Het klooster moest zichzelf gaan bedruipen. De oplossing? Een boekbinderij! Decennia lang konden de dames hier geld mee verdienen om het grote klooster te onderhouden en om van te leven. De nonnen waren succesvol met de boekbinderij, maar met de opkomst van de digitale wereld werd het lastig hier nog genoeg geld mee te kunnen verdienen. Er moest een nieuwe bron van inkomsten komen.

De nonnen zouden de nonnen niet zijn als ze niet opnieuw een creatieve oplossing zouden bedenken. De provincie dacht met hen mee. Maar toen de provincie voorstelde om bier te brouwen, verwierpen ze dit idee, er waren al genoeg mannenkloosters die bier brouwden, nee deze dames waren slim en bedachten iets waarmee zij zich konden onderscheiden. What about wine? Wijn, ja! Dat sprak hen aan! En zo werden in 2014 de eerste wijnstokken geplant, en in 2017 de eerste oogst binnengehaald met vrijwilligers, een nieuwe mijlpaal in de rijke geschiedenis van Priorij Sint-Catharinadal.

Wijnmakers met een missie: De experts achter Sint-Catharinadal

Hiervoor moest er wel wat expertise worden ingehuurd en zo kwamen Gerard Horsting en Adam Dijkstra in beeld bij de Priorij.

Adam Dijkstra is niet alleen oenoloog bij De Colonjes, maar ook de vaste wijnmaker voor de nonnen van Sint-Catharinadal. Hij begeleidt het proces van aanplant tot botteling en helpt de dames bij het maken van keuzes. Van het selecteren van druivensoorten zoals Johanniter en Gamay tot het finetunen van vinificatietechnieken: Adam zorgt ervoor dat elke stap in de productie bijdraagt aan het karakter en de kwaliteit van hun wijnen. Zijn expertise en samenwerking met de nonnen hebben een grote rol gespeeld in de opbouw van hun wijngaard tot dit Brabants wijnhuis.

Gerard Horsting heeft zijn sporen verdiend in de Nederlandse wijnbouw en wordt beschouwd als een autoriteit binnen dit kennisgebied. Bij Sint-Catharinadal werkt hij nauw samen met de nonnen om de kwaliteit van de wijnen continu te verbeteren. Zijn brede kennis van zowel traditionele als moderne technieken stelt hem in staat om innovatieve oplossingen te vinden voor de uitdagingen van wijnproductie in Nederland.

Het uitlopen van de eerste knoppen

Na de inspirerende rondleiding door Priorij Sint-Catharinadal werden we getrakteerd op een boeiend seminar van de twee ervaren oenologen, Gerard Horsting en Adam Dijkstra, die ons meenamen in de wereld van de wijnproductie voor de nonnen.

Met inmiddels zo’n 10 hectare aan wijngaard, waarvan 7,5 hectare druiven oplevert, is het domein een ware parel in Brabant.

We kregen de kans om verschillende wijnmonsters rechtstreeks uit het vat te proeven, vlak voordat ze gebotteld zouden worden. Adam onthulde alvast enkele details over de wijnen van 2023, die naar verwachting frisser zullen zijn dan de voorgaande jaargang, mede dankzij het weer en de wens van de nonnen. Ook vertelde hij over hun experimenten met Gamay-druiven die in ieder geval in de rosé worden gebruikt maar nog niet zeker ook voor een heuse Gamay rode wijn. Rood is gewoon meer een uitdaging in ons klimaat. In ieder geval wordt het een wijn met een vuursteen aroma en niet het bekende banaantjes aroma.


Vervolgens werden we getrakteerd op enkele flessen om te proeven, waaronder een op hout opgevoede Chardonnay en een 10 maanden op de lies opgevoede Pinot Gris.

Uiteraard volgde hierna een rondje door de wijngaard.
De wijngaard is zeker een bezoek waard! Het biedt een voortreffelijk restaurant, een gezellig winkeltje waar je de wijnen kunt kopen, en er is mogelijkheid voor een interessante rondleiding over het terrein en in het klooster. Voor een klein bedrag krijg je een rondleiding door het slot en de wijngaard, compleet met boeiende verhalen en een kijkje achter de schermen. Een aanrader voor iedereen die houdt van geschiedenis en wijn! Meer weten of zelf een bezoek plannen? Kijk op www.sintcatharinadal.nl.

Voor degenen in de buurt van Amsterdam die de reis naar Brabant te ver vinden, ik geef Nederlandse (en andere) wijnproeverijen waar je kunt kennismaken met Nederlandse wijn bij BOB wijn.